Ukazuje się od 1946 w Krakowie, a następnie w Warszawie jako PRZEGLĄD ARTYSTYCZNY, od 1974 SZTUKA, Rok (58) XXX | Wydanie internetowe Rok (5) SZTUKA 2024

Amélie Bouvier – Tam, gdzie słońce kładzie się spać

5 maj, 2021Aktualności

„[D]ała się słyszeć nagle wielka eksplozja w powietrzu […], po czym nastąpił mocny świst, połączony z dźwiękiem ciał szybko spadających, i silne uderzenie w kilku miejscach o ziemię” – tak Jan Wolski, nauczyciel białostockiego gimnazjum, opisał na podstawie relacji świadków deszcz meteorytów, który spadł 5 października 1827 roku w podbiałostockiej wsi Fasty. Relacja ta miała ogromne znaczenie z uwagi na rozwijające się w tamtym czasie badania naukowe nad meteorytami – ich początek datuje się na publikacje książek Ernsta Chladniego i Jeana-Baptiste’a Biota z przełomu XVIII i XIX wieku. Tekst Wolskiego, opublikowany w czasie kulturowych przemian powodowanych estetyką romantyzmu, był przykładem nowej narracji wokół spotkań Kosmosu z Ziemią, opartej na zeznaniach naocznych świadków. Relacje o deszczach meteorytów przyczyniły się do rozwoju nauk astronomicznych i geologicznych, a zarazem osadzone były w literacko-artystycznej wyobraźni i duchowości XIX wieku.

Obecnie, kiedy ludzkość zdaje się powszechnie nie respektować środowiska naturalnego, zjawisko deszczu meteorytów wciąż jest dowodem namacalnej ingerencji materii i energii kosmicznej w nasze otoczenie. Obiekty docierające na Ziemię z przestrzeni kosmicznej pozornie wyglądają znajomo – przypominają kształtem kamienie i minerały, abstrakcyjne rzeźby i drogocenne przedmioty. Moment eksplozji pozwala nam zobaczyć oślepiające światło szybujące na tle nieba i usłyszeć przeraźliwy odgłos wybuchu. Zeznania XIX-wiecznych świadków, jak również relacje współczesnych mediów są potwierdzeniem znaczącego wpływu obiektów z przestrzeni kosmicznej na zrozumienie przez człowieka sił natury. To, co nam pozostaje, to ciągła obserwacja i badanie pozostałości wielkich eksplozji, które wespół z wizjami artystycznymi i literackimi uzmysławiają nam, co może czekać nas w przyszłości.

Wystawa Amélie Bouvier prezentowana jest nieopodal miejsca, w którym w 1827 roku spadł deszcz meteorytów. Kontekstualizuje przez to historyczne narracje ze współczesnymi interpretacjami. Inaczej niż w muzeach specjalizujących się w naukowej prezentacji obiektów geologicznych, wybrane na wystawę meteoryty z kolekcji prywatnych oraz ze zbiorów Muzeum Ziemi PAN zestawione są nie tylko z publikacjami naukowymi z XIX w., ale też ze współczesnymi pracami artystycznymi: rzeźbami, obrazami, pracami na papierze i wideo. Rozpatrywane jako całość stanowią refleksję na temat spotkań Kosmosu z Ziemią jednocześnie w obszarach nauki, literatury i sztuki.

10.04.2021 – 02.06.2021
Miejsce: Galeria Arsenał w Białymstoku, ul. A. Mickiewicza 2, Białystok
Artyści: Amélie Bouvier
Kurator: Przemyław Strożek

https://galeria-arsenal.pl/wystawy/amelie-bouvier-tam-gdzie-slonce-kladzie-sie-spac

_____

Amélie Bouvier (ur. 1982, Francja) mieszka i pracuje w Brukseli. W swojej praktyce skupia się na odkryciach i obrazowaniu naukowym, jak również na lukach w wiedzy i naszych sposobach ich uzupełniania za pomocą potocznych wyobrażeń, anegdot i konfabulacji. Jej pracochłonne rysunki analizują mity narastające wokół naukowych danych i odkryć, zwłaszcza z dziedziny astronomii. Wśród miejsc, w których wystawiała, warto wymienić: Galerię Boavista, EGEAC w Lizbonie, Sesc Ipiranga w São Paulo, Museo Patio Herreriano w Valladolid (Hiszpania), Carpe Diem Arte e Pesquisa w Lizbonie, Plataforma Revólver w Lizbonie, Sabrina Amrani Gallery w Madrycie, Verbeke Foundation w Kemzeke (Belgia) oraz Museu da Cidade w Lizbonie. Jej prace były prezentowane na 16. Cerveira International Art Biennial (Portugalia). Ostatnio wystawiała w Greylight Projects w Brukseli oraz Aomori Contemporary Art Center (Japonia). W 2016 roku została laureatką nagrody Hors-d’Oeuvre przyznawanej przez ISELP w Brukseli. Niezależnie od pracy indywidualnej jest współzałożycielką kolektywnego eksperymentalnego projektu badawczego „Uncertainty Scenarios” [Scenariusze niepewności] prowadzonego w ramach inicjatywy Enough Room for Space w Belgii. Amélie Bouvier jest reprezentowana przez galerię Harlan Levey Projects w Brukseli.

Polecamy

Przez wizjer Konesera – rozmowa z Łukaszem Spychałą

Na studiach zdecydowałem się na zakup mojego pierwszego aparatu analogowego, który do tej pory jest moim podstawowym aparatem. Jest to Mamiya RB67 Pro-S.

Tydzień Filmu Niemieckiego

26 stycznia 2024 roku pod patronatem medialnym SZTUKI w 10 miastach w Polsce podczas Tygodnia Filmu Niemieckiego rozpocznie się prezentacja najnowszych filmów, powstałych za naszą zachodnią granicą. Ten największy przegląd niemieckiego kina, który organizują wspólnie Dom Norymberski w Krakowie, Instytut Goethego oraz Konsulat Generalny Niemiec we Wrocławiu, zawita do Krakowa, Warszawy, Wrocławia, Katowic, Opola, Poznania, Gdańska, Rzeszowa, Lublina oraz Kielc i potrwa do 8 lutego 2024 roku. Tym razem filmy będzie można zobaczyć wyłącznie w kinach.

Rozmowa z dziełem, czyli o twórczości Michała Jamioła

W swej artystycznej praktyce Jamioł sięga nie tylko do kanonu współczesnej historii sztuki,
ale także to spuścizny dawnych mistrzów malarstwa hiszpańskiego i austriackiego.