Ukazuje się od 1946 w Krakowie, a następnie w Warszawie jako PRZEGLĄD ARTYSTYCZNY, od 1974 SZTUKA,
Rok (60) XXXII | Wydanie internetowe Rok (7) SZTUKA 2026
Copyright © Sztuka 2026

Wystawa Bogny Burskiej „Krew i Cukier”

6 kwi, 2021Aktualności

[dss_post_featured_image _builder_version=”4.5.7″ _module_preset=”default”][/dss_post_featured_image]

30 marca zostanie udostępniony wirtualny spacer 3D po wystawie „Krew i cukier”. Ze względu na obostrzenia Galeria pozostaje zamknięta dla odwiedzających. Jak tylko będzie możliwe ponowne zwiedzanie galerii sztuki wystawa zostanie wznowiona w formie stacjonarnej.

Wystawa Krew i cukier to największy dotychczasowy pokaz prac Bogny Burskiej, zestawiający najnowsze realizacje, prace dotąd niepokazywane oraz dzieła charakterystyczne dla różnych okresów twórczości artystki. Wystawa jest kuratorowaną przez Stanisława Rukszę z Trafostacji Sztuki w Szczecinie koprodukcją GGM i szczecińskiej galerii, gdzie prezentowana była premierowo jesienią.W gdańskiej odsłonie wystawa obejmująca dwie dekady działaności Burskiej, od czasów studenckich do dziś, i skupiająca się na wybranych wątkach jej twórczości, przede wszystkim rzadziej do tej pory eksponowanym malarstwie, zostanie nieco odświeżona i poszerzona o nowe wątki. W trakcie jej trwania planowane jest także wydanie katalogu, , który pojawi się jeszcze w trakcie trwania ekspozycji. Teksty zamieszczone w publikacji pozwolą spojrzeć na sztukę Bogny Burskiej z różnych punktów widzenia, z perspektywy badaczy teatru, sztuk wizualnych czy filmu.

https://www.facebook.com/events/1400972320251277/

___

Bogna Burska – malarka, fotografka, autorka instalacji, prac wideo, filmów found footage i tekstów dramatycznych, reżyserka. Doktora habilitowana, profesora ASP w Katedrze Intermediów ASP w Gdańsku. Prowadzi też zajęcia na kierunku Sztuki społeczne w IKP na Uniwersytecie Warszawskim. Często pojawiającym się motywem w jej pracach jest krew: zalane farbą w krwistym kolorze instalacje czy czerwone obrazy. Burska zestawiała ze sobą to, co piękne z tym, co jest powszechnie uważane za brzydkie, odrażające, odrzucane. Jej twórczość bywa określana jako połączenie sztuki krytycznej z problematyką estetyczną. Przez wiele lat zajmowała się też wideo found footage ukazując mechanizmy powstawania i obrazowania współczesnych narracji kulturowych. Najnowsze, poetyckie obrazy artystki stały się delikatne i organiczne. Mówi o sobie, że zajmuje się problemami z budowaniem spójnych obrazów rzeczywistości. Jest autorką Gniazda, Końca przemocy (wraz z Magdą Mosiewicz), Buntu Głuchych, a także innych tekstów prezentowanych w galeriach sztuki i przestrzeniach teatralnych.

Polecamy

Rozmowa z Andrzejem Pągowskim

Miejsce cenzury politycznej w sztuce zajęła dziś paraliżująca poprawność i liczne ograniczenia społeczne.

Rozmowa z Wojciechem Zarembą

Współczesny Europejczyk żyje w stanie permanentnego napięcia, planując, zabezpieczając i goniąc za mitycznym „jutrem”. W Ghanie, kraju, który łączy w sobie blask złota i ropy z mrocznym cieniem fortów niewolniczych, Wojciech Zaremba odnalazł zupełnie inny rytm.

Rozmowa z Monique Chmielewską-Lehman

Dla Monique proces tworzenia to „medytacja w ruchu”. Ruch rąk przy warsztacie tkackim nie jest tylko pracą fizyczną – to sposób na zachowanie młodości umysłu i wewnętrznej harmonii. Choć dziś częściej wybiera formy przestrzenne, jak miniaturowe „Super Trees” inspirowane Singapurem, jej filozofia pozostaje niezmienna: rzemiosło jest modlitwą, a cierpliwość najwyższą formą odwagi.

Share This