Paul DD Smith | Four feet in the morning, two feet at noon, three feet at night

1 cze, 2021Aktualności

[dss_post_featured_image _builder_version=”4.5.7″ _module_preset=”default”][/dss_post_featured_image]

Stroboskop zaprasza berlińskiego artystę Paula DD Smitha na prezentację jego najnowszej pracy „Four feet in the morning, two feet at noon, three feet at night”.

Otwarcie wystawy: Piątek, 4 czerwca 2021 18:00-21:00/ 21:00-4:00 po wcześniejszym umówieniu się.

Lampy z różnymi wspornikami i malowanymi jedwabnymi kloszami są powtarzającą się formą i motywem w twórczości Paula DD Smitha. W Stroboskopie Smith prezentuje nową rzeźbę-lampę, która wypełnia całą przestrzeń i zaprasza widza aby wszedł do jej środka.
Udostępniając tę przestrzeń, Smith przywołuje tradycję dziewiętnastowiecznej panoramy, hybrydy malarstwa i architektury, zaprojektowanej w celu stworzenia niezakłóconego wrażenia 360-stopniowego widoku symulowanego środowiska. Smith wykorzystuje tę kolistą formę ekspozycji, by zbadać wariacje na temat ikonografii Zuzanny i Starców, historii ze Starego Testamentu, w której kąpiąca się kobieta staje się obiektem podglądactwa dwóch starców. Temat ten często traktowany jest w sposób obosieczny, dramatyzując podglądactwo Starców jako obsceniczne, a jednocześnie oferując nagie ciało Zuzanny dla spojrzenia patrona/widza. Zamiast odtwarzać to inwazyjne spojrzenie i iluzoryczną zasadę panoptyczną tradycyjnej panoramy, lampa Smitha zamierza raczej udaremnić ostateczne odczytanie sceny i ustaloną interpretację ciał. Półprzezroczysty materiał samego abażuru, wykonany z malowanego i częściowo haftowanego jedwabiu, kwestionuje stabilność i umiejscowienie obrazu: czy jest on wewnątrz, czy na zewnątrz (rewers i awers), czy też rzucany jako cienie na ściany? Celem jest, aby ta niestabilność odzwierciedlała metamorficzne i „chimeryczne” podejście do figuracji, które opiera się nabytemu i petryfikującemu spojrzeniu.

https://www.facebook.com/events/146489780808590

Polecamy

Kama Zboralska o rzeźbie i rynku sztuki w Polsce

Przez dekady rzeźba funkcjonowała w powszechnej świadomości według utartego, niemal pomnikowego schematu. Kojarzyła się z ciężką bryłą z marmuru lub brązu, zastygłą na wysokim cokole, albo z pamiątkowym popiersiem w muzealnej sali, do którego nie wolno się zbliżyć, a tym bardziej go dotknąć. Zastygła, dystyngowana i niedostępna – trwała w bezpiecznym dystansie od codziennego życia. Tymczasem świat trójwymiarowego tworzywa przeszedł cichą, lecz głęboką rewolucję.

Oś Transcendencji – rozmowa z Maliną Wieczorek

Twórczość Maliny Wieczorek, a w szczególności jej najnowsza wystawa „Oś Transcendencji”, stanowi radykalną propozycję powrotu do podmiotowości. Jako artystka, która przez lata z sukcesem łączyła świat kampanii społecznych z czystą formą malarską, Wieczorek zaprasza nas do procesu, który wykracza poza ramy estetyki.

Rozmowa ze Stasysem Eidrigevičiusem

Większość z nas patrzy na świat w sposób zaprogramowany na ignorowanie niewygodnych detali. Przesuwamy wzrokiem po nieszczelnych oknach, unikamy myśli o przemijaniu, a dźwięki pogrzebowych pieśni traktujemy jak tło, od którego najlepiej się odciąć. Stasys Eidrigevičius, wnikliwy obserwator ludzkiej kondycji robi dokładnie odwrotnie.

Share This