Wystawa „Długa przerwa”

1 cze, 2021Aktualności

[dss_post_featured_image _builder_version=”4.5.7″ _module_preset=”default”][/dss_post_featured_image]

3 czerwca w Komunie Warszawa zobaczymy działanie studentek i studentów Pracowni Przestrzeni Działania Dźwięku Katarzyny Krakowiak. Tytuł wystawy – Długa Przerwa odnosi się do przestrzeni, w której aktualnie Komuna Warszawa działa – nie tylko zajmowanego przez nią budynku dawnej szkoły, ale całego skrawka przestrzeni w samym centrum miasta, pomiędzy wieżowcami i dworcem centralnym, a jednocześnie pomiędzy śladami przeszłości i wizjami przyszłego zagospodarowania przestrzennego.

„Przez swoje działanie chcemy podkreślić obecność Komuny Warszawa jako kulturotwórczej jednostki, obecnie silnie spajającej różne środowiska, pracującej na to, żeby centrum miasta nie było wyłącznie tkanką bazującą na kapitale, ale także przestrzenią społecznego współbycia, eksperymentu, refleksji. Dla kogo jest tworzone miasto? Czy jest tu miejsce na eksperyment i wspólnotowość? Testujemy, rozciągamy, uczymy się od siebie sposobów bycia w przestrzeni miejskiej. Zabawa może być zaczynem, ćwiczeniem wyobraźni, protestem.”

Projekt to inicjatywa studentek i studentów Pracowni
Przestrzeni Działania Dźwięku: Karolina Pawelczyk / Łukasz Horbów / Martyna Modzelewska / Franek Drażba / Dobrosława Król / Jagoda Komorowska / Nikodem Biegowski / Piotr Szczęsnowicz / Piotr Kowalski / Weronika Zalewska / Agata Lankamer / Agata Konarska / Marta Kaczmarek / Weronika Guenther / Cura / Joanna Klikowicz / Kadidia Ba / Karo Zacharski / Zuzanna Będkowska / Maja Hylewicz / Lena Pierga / Paula Jędrzejczak / Urszula Malicka / Weronika Święcicka / Sara Czyż / Zosia Tomasik / Krzysiek Oleksiak / Julia Lesińska / Mateusz Chmiel / Mateusz Łojko / Urszula Trawniczek / Marta Jabłońska / Konrad Smoleń

Opiekunką artystyczną projektu jest dr hab. Katarzyna Krakowiak.

https://www.facebook.com/events/1224218991367817/

Polecamy

Kama Zboralska o rzeźbie i rynku sztuki w Polsce

Przez dekady rzeźba funkcjonowała w powszechnej świadomości według utartego, niemal pomnikowego schematu. Kojarzyła się z ciężką bryłą z marmuru lub brązu, zastygłą na wysokim cokole, albo z pamiątkowym popiersiem w muzealnej sali, do którego nie wolno się zbliżyć, a tym bardziej go dotknąć. Zastygła, dystyngowana i niedostępna – trwała w bezpiecznym dystansie od codziennego życia. Tymczasem świat trójwymiarowego tworzywa przeszedł cichą, lecz głęboką rewolucję.

Oś Transcendencji – rozmowa z Maliną Wieczorek

Twórczość Maliny Wieczorek, a w szczególności jej najnowsza wystawa „Oś Transcendencji”, stanowi radykalną propozycję powrotu do podmiotowości. Jako artystka, która przez lata z sukcesem łączyła świat kampanii społecznych z czystą formą malarską, Wieczorek zaprasza nas do procesu, który wykracza poza ramy estetyki.

Rozmowa ze Stasysem Eidrigevičiusem

Większość z nas patrzy na świat w sposób zaprogramowany na ignorowanie niewygodnych detali. Przesuwamy wzrokiem po nieszczelnych oknach, unikamy myśli o przemijaniu, a dźwięki pogrzebowych pieśni traktujemy jak tło, od którego najlepiej się odciąć. Stasys Eidrigevičius, wnikliwy obserwator ludzkiej kondycji robi dokładnie odwrotnie.

Share This