Okamgnienie / In the Twinkling of an Eye

9 lip, 2021Aktualności

[dss_post_featured_image _builder_version=”4.5.7″ _module_preset=”default”][/dss_post_featured_image]

Wystawa 9 artystów zwraca uwagę na szczególne doświadczenie czasu, chwili uchwyconej między wydarzeniami, wyrwanej potokowi spraw, wyjątkowej i jednocześnie trudnej do określenia.

Prezentowane na wystawie prace nadają życie momentom, w których zawarta jest pamięć temperatury, pewna myśl umykająca pojęciom albo rozdarcie między rozpoznawaniem kogoś lub czegoś a zagubieniem w czasoprzestrzeni oderwanej od zastanej nowej codzienności. Podstawowym motywem wystawy jest uczucie towarzyszące zmianie oraz intensywności chwili, zapamiętane w postaci koloru lub trudnego do określenia zakłócenia przyzwyczajeń. Już nie i jeszcze nie.

To może byś twarz, błysk, kolor, lub wyznanie miłości.

Okamgnienie
09.07-17.09.2021
Galeria Szydłowski, Warszawa
Artyści: Arobal, Wiktor Dyndo, Sławomir Elsner, Naoki Fuku, Stephen Kent, Maja Kitajewska, Mikołaj Małek, Luka Rayski, Red Rubber Road

https://www.facebook.com/events/246882713475787/

Polecamy

Kama Zboralska o rzeźbie i rynku sztuki w Polsce

Przez dekady rzeźba funkcjonowała w powszechnej świadomości według utartego, niemal pomnikowego schematu. Kojarzyła się z ciężką bryłą z marmuru lub brązu, zastygłą na wysokim cokole, albo z pamiątkowym popiersiem w muzealnej sali, do którego nie wolno się zbliżyć, a tym bardziej go dotknąć. Zastygła, dystyngowana i niedostępna – trwała w bezpiecznym dystansie od codziennego życia. Tymczasem świat trójwymiarowego tworzywa przeszedł cichą, lecz głęboką rewolucję.

Oś Transcendencji – rozmowa z Maliną Wieczorek

Twórczość Maliny Wieczorek, a w szczególności jej najnowsza wystawa „Oś Transcendencji”, stanowi radykalną propozycję powrotu do podmiotowości. Jako artystka, która przez lata z sukcesem łączyła świat kampanii społecznych z czystą formą malarską, Wieczorek zaprasza nas do procesu, który wykracza poza ramy estetyki.

Rozmowa ze Stasysem Eidrigevičiusem

Większość z nas patrzy na świat w sposób zaprogramowany na ignorowanie niewygodnych detali. Przesuwamy wzrokiem po nieszczelnych oknach, unikamy myśli o przemijaniu, a dźwięki pogrzebowych pieśni traktujemy jak tło, od którego najlepiej się odciąć. Stasys Eidrigevičius, wnikliwy obserwator ludzkiej kondycji robi dokładnie odwrotnie.

Share This