22. Warszawskie Targi Sztuki

18 lis, 2025Aktualności

Już po raz 22. zapraszamy na Warszawskie Targi Sztuki – najważniejsze wydarzenie kulturalne o najdłuższej tradycji w Polsce. To wyjątkowa okazja, by podziwiać i nabyć zarówno sztukę współczesną, najnowszą, jak i dawną w jednym miejscu!

Co na Ciebie czeka:

  • Ponad 110 wyselekcjonowanych galerii na 4000 m² powierzchni.

  • Ponad 1500 obiektów – malarstwo, rzeźba, grafika, plakat, sztuka użytkowa, ekskluzywna biżuteria.

  • Dzieła dawnych mistrzów i twórców młodego pokolenia, m.in. Tadeusza Kantora, Leona Tarasewicza, Jana Dobkowskiego oraz Moniki Szwed, Dawida Czycza i wielu innych.

  • Prestiżowe wystawy towarzyszące, m.in. rzeźby Bożenny Biskupskiej („Tracing the Space”) oraz ekspozycja „Urban Art. Area” prezentująca polski street art (Sepe, Mariusz Libel i in.).

  • Możliwość zobaczenia rzeźby „PTSD: rzeźba o traumie wojennej” Pawła Wociala.

  • Edukacyjny program – wykłady i panele dyskusyjne z ekspertami (m.in. o sztuce, biznesie, AI i granicach wolności artystycznej).

Targi to idealne miejsce do nawiązywania kontaktów i podejmowania decyzji inwestycyjnych. Eksperci, jak Prezes Rempexu Piotr Lengiewicz, podkreślają, że dzieła sztuki stanowią wyjątkową artystyczną inwestycję o wartości dodanej, wyróżniającą właściciela w świecie zdominowanym przez nijakie przedmioty.

22. Warszawskie Targi Sztuki  
29–30 listopada 2025
Centrum Targowo – Wystawiennicze EXPO XXI
ul. Prądzyńskiego 12/14, Warszawa
Organizator: D.A.Rempex

Polecamy

Oś Transcendencji – rozmowa z Maliną Wieczorek

Twórczość Maliny Wieczorek, a w szczególności jej najnowsza wystawa „Oś Transcendencji”, stanowi radykalną propozycję powrotu do podmiotowości. Jako artystka, która przez lata z sukcesem łączyła świat kampanii społecznych z czystą formą malarską, Wieczorek zaprasza nas do procesu, który wykracza poza ramy estetyki.

Rozmowa ze Stasysem Eidrigevičiusem

Większość z nas patrzy na świat w sposób zaprogramowany na ignorowanie niewygodnych detali. Przesuwamy wzrokiem po nieszczelnych oknach, unikamy myśli o przemijaniu, a dźwięki pogrzebowych pieśni traktujemy jak tło, od którego najlepiej się odciąć. Stasys Eidrigevičius, wnikliwy obserwator ludzkiej kondycji robi dokładnie odwrotnie.

Rozmowa z Andrzejem Pągowskim

Miejsce cenzury politycznej w sztuce zajęła dziś paraliżująca poprawność i liczne ograniczenia społeczne.

Share This