Ukazuje się od 1946 w Krakowie, a następnie w Warszawie jako PRZEGLĄD ARTYSTYCZNY, od 1974 SZTUKA,
Rok (60) XXXII | Wydanie internetowe Rok (7) SZTUKA 2026
Copyright © Sztuka 2026

Our Own Room – międzynarodowy projekt artystyczny

12 lut, 2021Aktualności

[dss_post_featured_image _builder_version=”4.5.7″ _module_preset=”default”][/dss_post_featured_image]

Our Own Room to międzynarodowy projekt feministyczny, którego kuratorką jest Ines R. Artola. Inspirując się „Własnym Pokojem” Virginii Woolf projekt wspiera i daje motywację kobietom na całym świecie do tego, aby domagały się własnych praw i niezależności. Jest zadedykowany kobietom, które wciąż nie mają „własnego pokoju”, własnej przestrzeni do życia i rozwijania swoich pasji, własnych środków do życia, są prześladowane, maltretowane lub znikają.

Zaproszone do udziału w projekcie artystki pochodzą z różnych krajów, wychowały się w odmiennych kulturach a w swojej praktyce artystycznej korzystają z różnorodnych technik artystycznych. Dzięki temu Our Own Room prezentuje również ich zróżnicowaną, indywidualną wrażliwość i ekspresję artystyczną. Każda z nich przez tydzień prezentuje interpretację tego, co jest dla niej we „własnym pokoju” najważniejsze. Kuratorka nominując poszczególne artystki jednocześnie obdarza je zaufaniem i pozostawia im wolność kreacji znosząc granice i hierarchię.

W tej odsłonie projekt trwa do 8 marca 2021, a później, po zniesieniu ograniczeń związanych z pandemią przeniesie się w przestrzenie galeryjne i publiczne w wielu miejscach na świecie. Zapraszamy!

Link do projektu:
facebook
instagram

Galeria

[dss_masonry_gallery images=”2839,2838,2837,2836″ title_in_lightbox=”on” _builder_version=”4.5.7″ _module_preset=”default”][/dss_masonry_gallery]

Polecamy

Rozmowa z Andrzejem Pągowskim

Miejsce cenzury politycznej w sztuce zajęła dziś paraliżująca poprawność i liczne ograniczenia społeczne.

Rozmowa z Wojciechem Zarembą

Współczesny Europejczyk żyje w stanie permanentnego napięcia, planując, zabezpieczając i goniąc za mitycznym „jutrem”. W Ghanie, kraju, który łączy w sobie blask złota i ropy z mrocznym cieniem fortów niewolniczych, Wojciech Zaremba odnalazł zupełnie inny rytm.

Rozmowa z Monique Chmielewską-Lehman

Dla Monique proces tworzenia to „medytacja w ruchu”. Ruch rąk przy warsztacie tkackim nie jest tylko pracą fizyczną – to sposób na zachowanie młodości umysłu i wewnętrznej harmonii. Choć dziś częściej wybiera formy przestrzenne, jak miniaturowe „Super Trees” inspirowane Singapurem, jej filozofia pozostaje niezmienna: rzemiosło jest modlitwą, a cierpliwość najwyższą formą odwagi.

Share This