Ukazuje się od 1946 w Krakowie, a następnie w Warszawie jako PRZEGLĄD ARTYSTYCZNY, od 1974 SZTUKA, Rok (56) XXVIII | Wydanie internetowe Rok (2) SZTUKA 2021

Wirtualny spacer po wystawie „Milky Way”

6 Kwi, 2021Aktualności

Do 11 kwietnia za pośrednictwem strony bwa.oststrowiec.pl można odbyć wirtualny spacer po najnowszej wystawie prezentowanej w Galerii Biura Wystaw Artystycznych „Milky Way”, której autorem jest Kornel Janczy.

O pracach autora mówi kurator wystawy Wojtek Mazan: – Tematem przewodnim swej sztuki uczynił on, jak romantyczny pejzażysta i dawny kartograf w jednym, wyobrażenia przestrzeni. Ale tworzący w XXI wieku Janczy nie maluje po prostu pejzaży, ani tym bardziej nie tworzy map. Uprawia za to postmalarstwo – jak jego praktykę określają krytycy sztuki
„Obok obrazów sztalugowych na tym poszerzonym polu mieszczą się postmalarskie obiekty i całe ich układy, z których artysta buduje kompozycje przestrzenne – rodzaj (modeli) pejzaży w trzech wymiarach. Mieszczą się na nim także prace budowane w oparciu o wydruki, realizacje wykorzystujące poetykę makiety, instalacje przestrzenne i site-specific oraz dzieła docierające na pogranicze rzeźby, nie wspominając o rysunku.” (Stach Szabłowski).

W whitecubowej przestrzeni BWA Ostrowiec na wystawie „Milky Way” Kornel Janczy stworzy konstelację kilkudziesięciu swoich prac, w tym jednej przygotowanej specjalnie dla ostrowieckiej ekspozycji. Artysta podejmie się odtworzenia paradoksów naszej percepcji świata, owej swoistej wędrówki po skalach – od skali 1:1, przez skalę makiety, skalę mapy, skalę krajobrazu aż po skalę 1:∞ (nieskończoność).

www.ostrowiecka.pl/2021/03/24/wirtualny-spacer-po-wystawie-milky-way

___

Kornel Janczy urodził się w 1984 r. w Limanowej. Mieszka i pracuje w Krakowie. Studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie oraz na Akademie der Bildenden Künste w Monachium. W 2019 roku uzyskał stopień doktora na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie.

Polecamy

Wśród mchów i porostów

Sara Nowicka

Chyba wszyscy równie niecierpliwie każdego roku czekamy na wiosnę. Na wszechobecny nadmiar zieleni, wybuch pąków, zniewalający zapach świeżych kwiatów i bzyczenie pierwszych owadów, które już niedługo zacznie być nieznośne. Filmowi twórcy zmyślnie wykorzystują ten obezwładniający nasze zmysły szał uniesień. Natura w wiosennym rozkwicie lub letnim słońcu często jest tłem erotycznych historii, zapadających w pamięć i budzących zazdrość oglądających.

Czasem jestem łaski pełna, czasem całkiem pusta

Dzień kobiet. Dla mnie święto traumatyczne. Nie tylko dlatego, że kojarzy nam się z fatalnym ustrojem socjalistycznym, który paradoksalnie odsunął ludzkość od idei komunizmu na dziesiątki lat, jeśli nie na zawsze. To byłabym w stanie wybaczyć tak, jak wybaczam mojemu państwu, że nie musiałam płacić za edukację. Dzień kobiet natomiast zawsze wzbudzał mój niepokój, ponieważ brutalnie przypominał mi, jak bardzo odbiegam od ogólnie przyjętego, pożądanego modelu kobiecości.

Ekspresjonizm w sztuce polskiej

Sam termin „ekspresjonizm” użyty po raz pierwszy w 1901 r. w Paryżu przez malarza J. A. Hervè, pojawia się w Polsce w czerwcu 1911 r. w zamieszczonej przez poznański „Przegląd Wielkopolski” recenzji z pokazu obrazów francuskich fowistów w ramach XXII wystawy Berlińskiej Secesji; za katalogiem wystawy zostali oni nazwani „ekspresjonistami”. Wkrótce niemiecka krytyka artystyczna przejęła termin, dostrzegając możliwość związania go z narodową tradycją artystyczną. Przed I wojną światową „niemiecki” ekspresjonizm przeciwstawiony został „francuskiemu” kubizmowi i „włoskiemu” futuryzmowi, tworząc trójczłonowy układ europejskiej awangardy. Znalazło to odbicie w Polsce, w tytule lwowskiej „Wystawy futurystów, kubistów i ekspresjonistów” urządzonej w 1913 r. Kubiści i futuryści nie pojawili się na niej, wystawili swe prace natomiast „ekspresjoniści niemieccy, czescy i rosyjscy – A. Jawlenski, W. Kandinsky, O Kokoschka, B. Kubišta, L. Meidner, Segal i in. W tym czasie określenie „ekspresjonizm”, które jako pochodna jednej z podstawowej kategorii estetycznych, zachowało pewną elastyczność (czym różniło się od ściślej określonego czasowo i formalnie kubizmu czy futuryzmu), zostało w Niemczech i w Polsce uznane za nadrzędne w stosunku do tendencji „nowej sztuki”, Trzeba tu dodać, że kubistyczną geometryzację i futurystyczną dynamikę uznano za jeden z głównych środków formalnych, którymi malarz ekspresjonista operował.