Ukazuje się od 1946 w Krakowie, a następnie w Warszawie jako PRZEGLĄD ARTYSTYCZNY, od 1974 SZTUKA,
Rok (60) XXXII | Wydanie internetowe Rok (7) SZTUKA 2026
Copyright © Sztuka 2026

Wystawa / Grupa Zero 61: 1961–2021

24 maj, 2021Aktualności

[dss_post_featured_image _builder_version=”4.5.7″ _module_preset=”default”][/dss_post_featured_image]

Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu zaprasza na monograficzną wystawę multimedialną pt. GRUPA ZERO 61: 1961–2021. Wystawa jest szeroko zakrojoną monografią najważniejszej awangardowej grupy aktywnej w Toruniu – Grupy Zero 61, współtworzonej także przez kilku członków Warsztatu Formy Filmowej. W pewnym zakresie wystawa łączy prezentację dorobku obu ugrupowań, (w przypadku WFF poprzez pokazy filmów awangardowych, które powstały po 1970) ) oraz przedstawiamy dzieła z późniejszych okresów działalności wybranej siódemki artystów. Akcent jest jednak położony na dorobek Zero 61.

Na wystawie będzie można zobaczyć fotogramy, foto-obiekty i filmy Józefa Robakowskiego, fotogramy i filmy Wojciecha Bruszewskiego, prace Jerzego Wardaka, fotografie i filmy Andrzeja Różyckiego, a także fotogramy i obiekty Michała Kokota, Antoniego Mikołajczyka i Czesława Kuchty.

Dzieła pochodzą z kolekcji samych artystów (Robakowski, Różycki, Wardak) lub ich rodzin (Bruszewski, Kokot) oraz zbiorów muzealnych: Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Okręgowego w Toruniu i kolekcji własnej CSW.

Przygotowywane wydawnictwo monograficzne będzie pracą zbiorową, gromadzącą teksty wybitnych znawców awangardowej fotografii i filmu.

Kuratorzy: Krzysztof Białowicz, Krzysztof Stanisławski, Marek Żydowicz
Koordynatorka: Renata Sargalska
Realizacja wystawy: Wojciech Ruminski

Wystawa / Grupa Zero 61: 1961–2021
26.04–20.06.2021

https://www.facebook.com/events/2883937438511339/

Polecamy

Rozmowa z Andrzejem Pągowskim

Miejsce cenzury politycznej w sztuce zajęła dziś paraliżująca poprawność i liczne ograniczenia społeczne.

Rozmowa z Wojciechem Zarembą

Współczesny Europejczyk żyje w stanie permanentnego napięcia, planując, zabezpieczając i goniąc za mitycznym „jutrem”. W Ghanie, kraju, który łączy w sobie blask złota i ropy z mrocznym cieniem fortów niewolniczych, Wojciech Zaremba odnalazł zupełnie inny rytm.

Rozmowa z Monique Chmielewską-Lehman

Dla Monique proces tworzenia to „medytacja w ruchu”. Ruch rąk przy warsztacie tkackim nie jest tylko pracą fizyczną – to sposób na zachowanie młodości umysłu i wewnętrznej harmonii. Choć dziś częściej wybiera formy przestrzenne, jak miniaturowe „Super Trees” inspirowane Singapurem, jej filozofia pozostaje niezmienna: rzemiosło jest modlitwą, a cierpliwość najwyższą formą odwagi.

Share This