Zachód słońc wszystkich

29 cze, 2021Aktualności

[dss_post_featured_image _builder_version=”4.5.7″ _module_preset=”default”][/dss_post_featured_image]

Prezentacja dyplomu Piotra Mląckiego wykonanego na Wydziale Malarstwa warszawskiej ASP pod opieką prof. Wojciecha Zubali oraz aneksów pod opieką prof. Jana Mioduszewskiego i prof. Mirosława Bałki.

Wystawa odbywa się na drugim piętrze Muzeum Etnograficznego w dniach
22.06 – 28.06.2021 w godzinach otwarcia Muzeum.

„Zachód słońc wszystkich” to wystawa poświęcona popkulturowym przejawom mitologizacji przemocy imperialnej w Polsce i za granicą. Tytuł w swobodny sposób nawiązuje do angielskiego powiedzenia, które podsumowywało kilkusetletnią dominację tego europejskiego mocarstwa w globalnej polityce. „Imperium, nad którym nigdy nie zachodzi słońce”, parafrazując te słowa można przyjrzeć się sytuacji, w której to Polska osiąga swoje imperialne ambicje i staje się największym państwem świata. Hegemoniczne aspiracje, które towarzyszyły I, II jak i III Rzeczpospolitej zazwyczaj stawały nam ością w gardle. Polityczna postawa megalomanii zwykle wzbierała wraz ze słabnięciem Polski. Nierealne sny o koloniach, krucjatach i o wiecznej potędze zdawały się przysłaniać możliwości zaradzenia nadchodzącym klęskom. Słońce, które nie może zajść, koniec końców wybucha roztaczając za sobą martyrologiczną skorupę. Ta zaś, po dziś dzień zakrzywia obraz historii oraz degeneruje społeczną mentalność. Ostatnie lata w znacznym stopniu poszerzyły renesans imperialnej myśli państwowej, co nie pozostaje bez wpływu na politykę historyczną i system edukacji.

https://www.facebook.com/events/897649894134131/

_____
Piotr Mlącki – malarz, twórca instalacji i aktywista. Student V roku Wydziału Malarstwa na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Współzałożyciel galerii studenckiej Kiedyś to będzie i kolektywu KN Tęcza. Finalista 20. Edycji Artystycznej Podróży Hestii i stypendysta MKiDN na rok 2021. W swojej twórczości zajmuje się głównie historią nierówności społecznych oraz symboliką przemocy w popkulturze.

 

Polecamy

Kama Zboralska o rzeźbie i rynku sztuki w Polsce

Przez dekady rzeźba funkcjonowała w powszechnej świadomości według utartego, niemal pomnikowego schematu. Kojarzyła się z ciężką bryłą z marmuru lub brązu, zastygłą na wysokim cokole, albo z pamiątkowym popiersiem w muzealnej sali, do którego nie wolno się zbliżyć, a tym bardziej go dotknąć. Zastygła, dystyngowana i niedostępna – trwała w bezpiecznym dystansie od codziennego życia. Tymczasem świat trójwymiarowego tworzywa przeszedł cichą, lecz głęboką rewolucję.

Oś Transcendencji – rozmowa z Maliną Wieczorek

Twórczość Maliny Wieczorek, a w szczególności jej najnowsza wystawa „Oś Transcendencji”, stanowi radykalną propozycję powrotu do podmiotowości. Jako artystka, która przez lata z sukcesem łączyła świat kampanii społecznych z czystą formą malarską, Wieczorek zaprasza nas do procesu, który wykracza poza ramy estetyki.

Rozmowa ze Stasysem Eidrigevičiusem

Większość z nas patrzy na świat w sposób zaprogramowany na ignorowanie niewygodnych detali. Przesuwamy wzrokiem po nieszczelnych oknach, unikamy myśli o przemijaniu, a dźwięki pogrzebowych pieśni traktujemy jak tło, od którego najlepiej się odciąć. Stasys Eidrigevičius, wnikliwy obserwator ludzkiej kondycji robi dokładnie odwrotnie.

Share This