Ukazuje się od 1946 w Krakowie, a następnie w Warszawie jako PRZEGLĄD ARTYSTYCZNY, od 1974 SZTUKA,
Rok (60) XXXII | Wydanie internetowe Rok (7) SZTUKA 2026
Copyright © Sztuka 2026

Żywy Pomnik ARENA Jerzego Beresia / malowanie drzewa

24 maj, 2021Aktualności

[dss_post_featured_image _builder_version=”4.5.7″ _module_preset=”default”][/dss_post_featured_image]

Żywy Pomnik „ARENA” na Wyspie Piasek to jedno z dzieł-koncepcji powstałych z okazji słynnego „SYMPOZJUM PLASTYCZNEGO WROCŁAW’70. Intencją Autora dzieła było coroczne malowanie rzeźby zgodnie z cyklem przyrody. Wypełnianie tego swoistego „testamentu” Jerzego Beresia odbywa się od wielu lat poprzez tradycyjną wiosenną akcję artystyczną. Od roku 2019 akcją opiekuje się Galeria Entropia we współpracy z krakowską Fundacją im. Marii Pinińskiej-Bereś i Jerzego Beresia będącą spadkobiercą spuścizny artystycznej tej wybitnej pary.

Wygląda na to, że podobnie jak w zeszłym roku, z uwagi na ograniczenia związane z pandemią, akcja będzie miała charakter dyskretny, a zatem jak najbardziej naturalny i zgodny z cyklem przyrodniczym.

Malowanie potrwa do piątku (30.04), a w międzyczasie galeria szykuje też internetowy pokaz fragmentów odnalezionej i nigdy wcześniej nie publikowanej dokumentacji filmowej z otwarcia Żywego Pomnika „ARENA” w 2010 roku z udziałem artysty.

Żywy Pomnik ARENA Jerzego Beresia / malowanie drzewa
akcja w przestrzeni miasta
16—30.04.2021
lokalizacja: Wrocław, Wyspa Piasek
organizator: Galeria Entropia
współpraca: Fundacja im. Marii Pinińskiej-Bereś i Jerzego Beresia

https://www.facebook.com/events/888458575270520/

Polecamy

Rozmowa z Andrzejem Pągowskim

Miejsce cenzury politycznej w sztuce zajęła dziś paraliżująca poprawność i liczne ograniczenia społeczne.

Rozmowa z Wojciechem Zarembą

Współczesny Europejczyk żyje w stanie permanentnego napięcia, planując, zabezpieczając i goniąc za mitycznym „jutrem”. W Ghanie, kraju, który łączy w sobie blask złota i ropy z mrocznym cieniem fortów niewolniczych, Wojciech Zaremba odnalazł zupełnie inny rytm.

Rozmowa z Monique Chmielewską-Lehman

Dla Monique proces tworzenia to „medytacja w ruchu”. Ruch rąk przy warsztacie tkackim nie jest tylko pracą fizyczną – to sposób na zachowanie młodości umysłu i wewnętrznej harmonii. Choć dziś częściej wybiera formy przestrzenne, jak miniaturowe „Super Trees” inspirowane Singapurem, jej filozofia pozostaje niezmienna: rzemiosło jest modlitwą, a cierpliwość najwyższą formą odwagi.

Share This