To spotkanie z artystką, która jako prekursorka nowoczesnej rewii w Polsce, uczyniła ze sceny swoje jedyne i ostateczne terytorium istnienia. Jej droga, rozpoczęta już w czwartym roku życia, nie była dziełem przypadku, lecz efektem żelaznej woli dziecka, które wymusiło na rodzicach zgodę na naukę tańca.

Kama Zboralska ocenia polski rynek sztuki jako znajdujący się w stałej „fazie rozwoju”. To stwierdzenie, choć optymistyczne, nabiera pełnego znaczenia w szerszym kontekście.

Spotkanie z Andą Rottenberg rzadko kiedy jest wyłącznie wywiadem; staje się raczej okazją do wejścia w głąb myśli krytycznej, która nieustannie pulsuje.

Czy artysta to natchniony marzyciel, bujający w obłokach i czekający na spływającą z niebios wenę? Taki obraz, utrwalony przez romantyczne mity, często dominuje w powszechnej wyobraźni. Rozmowa z Wojtkiem Siudmakiem, mistrzem realizmu fantastycznego, burzy ten stereotyp z siłą rewolucji.

To nie jest klasyczny wywiad biograficzny, choć biografia pojawia się jako nieunikniony kontekst. Jest raczej rozmową o potrzebie malowania, o wewnętrznym napięciu, o rytmie jako sile organizującej zarówno obraz, jak i życie.

Agata Mocarska

Ukazuje się od 1946 w Krakowie, a następnie w Warszawie jako PRZEGLĄD ARTYSTYCZNY, od 1974 SZTUKA, Rok (59) XXXI | Wydanie internetowe Rok (6) SZTUKA 2025[dsm_perspective_image src="https://czasopismosztuka.pl/wp-content/uploads/2025/07/wystawaniestala.jpg"...